Profilo di Khun Rigar+++ Rigar (",) +++FotoBlogElenchiAltro ![]() | Guida |
|
25 giugno ก็คงต้องแล้วแต่เธอ...ถ้าเธอนั้นยังไม่หายโกรธFor Your Eyes Only ค่ะ
ก็คงต้องแล้วแต่เธอ ถ้าเธอนั้นยังไม่หายโกรธ
และคงต้องแล้วแต่เธอ ฆ่าฉันให้ตายถ้าเธอยังโกรธ
...นะจ๊ะ...
++++++++++++++++++++++++++++
ปล. หายแล้ว ว.2 ด้วย
22 giugno สามสิ่งที่ไม่อาจเรียกคืนได้สามสิ่งที่ว่านี้
เมื่อมันหลุดไปจากมือของเราแล้ว
เราไม่สามารถเรียกมันกลับคืนมาได้
...คำพูด...
...เวลา...
...โอกาส...
เห็นด้วยหรือไม่คะ คอมเม้นต์มาคุยกันนะคะ
+++++++++++++++++++++
ที่รู้ๆ "คำพูด" และ "โอกาส"
เป็นสิ่งที่คุณริกาทำหลุดมือไปเป็นประจำ
...แหะ แหะ...
20 giugno ฝนตก นกกะปูด และทิชชู่หลายวันก่อนเกิดพายุฝนฟ้าคะนองขึ้น
ในกองกิจการพลเรือน
เมฆฝนส่อแววตั้งเค้าแต่เช้ามืด
เริ่มต้นด้วยพายุฝนฟ้าคะนองในตอนเช้า
ซึ่งพัดผ่านคุณริกา ... ตาปูด ...
จากนั้นก็ทวีความรุนแรงเป็นดีเปรสชั่นในตอนสาย
พัดผ่านคุณประภัสสร ... ปูดกว่า ...
สภาวะการณ์ในวันนั้นอึมคะนึมมาก
เอื้ออำนวยต่อการก่อตัวเป็นพายุอย่างแรง
ไม่เชื่อถามกรมอุตุฯ ดิ
(แต่ท่าทางมันจะไม่รู้เรื่องอะไร
เพราะแมร่ง มัวแต่หลับอุตุ อยู่)
แต่ที่ร้ายกว่านั้น ดีเปรสชั่นได้ก่อตัวทวีความรุนแรงขึ้น
และกลายเป็น...พายุโซนร้อน ...
คุณพระช่วย!! พายุถล่มกอง ประภัสสร อาการหนักมาก
ไม่รู้จะช่วยยังไง ก็เลยช่วยมันร้องด้วยอีกคน...
"เพื่อนเจ็บชั้นก็เจ็บเหมือนกัน"
สรุปว่าวันนั้นจากทหารหญิงก็กลายเป็นนกกะปูดกันไปทั้งคู่
...โคตรฮาเลย...
"นกกะปูดตาแดงน้ำแห้งก็ตาย"
ใครเปิดประตูเข้ามาก็งง แล้วรีบออกไปทันที
สักพักก็ได้ยินเสียงพูดว่า
"ใครก็ได้เอาทิชชู่ให้มันที ทั้งคู่เลย"...ฮา
นี่ก็หวั่นใจอยู่นะว่ามันจะกลายเป็นไต้ฝุ่นในวันใด
น่ากลัว น่ากลัว +++++++++++++++++++++++++++++
แต่ที่รู้ๆ กันดีก็คือ
คุณริกาเคยทำไต้ฝุ่นถล่มกองมาแล้ว
นานเป็นสัปดาห์จนใครๆ เค้ามอบถ้วยรางวัลให้
ช่วงนั้นทิชชู่ขาดแคลนทุกหย่อมหญ้า
จนผู้คนทนไม่ไหวต้องไปขอรับบริจาค
และมันก็ดีใจหาย
ในฐานะผู้บริโภคดีเด่น...
บริษัทสก๊อตขอมอบสิทธิ์ใช้ทิชชู่กล่อง
ขนาดบรรจุ 250 แผ่น แก่คุณริกาฟรี 1 ปีเต็ม!!!
...อืม...ตอนนี้มีคนช่วยใช้แระ...คิก คิก
+++++++++++++++++++++++++++++
19 giugno อยู่คนเดียวจะดีกว่านะ...คุณริกา
"ถ้าเรามีความสุขกับตัวเองมากเพียงพอแล้ว สักวันหนึ่ง... ก็จะมีคนมาขอแบ่งปันความสุขจากเราเอง" เป็นประโยคที่หญิงมักพูดให้เราฟังบ่อยๆ เพื่อเป็นกำลังใจให้เราผ่านพ้นวันฟ้าหม่นไปได้ ...รู้สึกดีจัง... อย่างน้อยก็ยังมีคนรักเรา คุณริกาเข้าใจนะคะ และก็สามารถรวบรวมความสุขของตัวเอง ให้เป็นกอบเป็นก้อนได้น้อยนึงแล้ว รวบรวมความสุขไปได้ไม่นาน ก็มีคนมาขอแบ่งอย่างที่เพื่อนบอกจริงๆ แต่มันก็อย่างที่รู้ๆ กัน... คนดีแสนดี (แกมโง่) อย่างคุณริกา มักเจอคนฉลาดคิด เอาความแสนดีของคุณริกามาเป็นอาวุธเสมอ คนฉลาดมักชอบกอบโกย โกยเอาไปแต่ไม่เอามาเพิ่ม แล้วตรูจะเหลืออะไร แล้วทีนี้จะเอาที่ไหนไปแบ่งใครล่ะ ของตัวเองก็ไม่มีเหลือ ก็เลยถึงเวลาต้องตัดเนื้องอกนั้นทิ้ง ก่อนที่มันจะลุกลามกลายเป็นเนื้อร้าย ชีวิตมันเป็นวัฏจักรจริงๆ งานนี้คงต้องขอเวลาเก็บรวบรวมความสุข ให้กลับมาเป็นเจดีย์ลูกน้อยๆ อีกครั้ง แล้วก็เลี้ยงมันไปด้วยตัวเองแบบ single mom รอเวลาให้ความสุขมันเจริญเติบโตงอกงาม กลายเป็นภูเขาขนาดย่อมๆ ที่มีความอุดมสมบูรณ์ พร้อมสำหรับการแบ่งปันอีกครั้ง วันนี้คุณริการู้ซึ้งดีแล้วว่า... ความสุขนั้นเราสามารถหาได้ด้วยตัวเอง และสำหรับคุณริกาแล้ว อยู่คนเดียวน่าดีกว่านะ... (จะได้ไม่ไปทำให้ใครเค้าเดือดร้อน...) +++++++++++++++++++++++++
นิสัยเสียของคุณริกาที่บอกว่า ควรอยู่คนเดียวจะดีกว่า ก็คือ... 1. "ปากพาจน" "ปากไม่ตรงกับใจ" "ปากหนัก" (ปลาหมอตายเพราะปากฉันใด คุณริกาก็ฉันนั้น) 2. "ทำเสียเรื่อง" "ทำเสียอารมณ์" "ทำเสียโอกาส" (นี่แหล่ะงานถนัดของเค้า... แล้วก็มานั่งเสียใจภายหลัง...ทู้กกที) 3 และอื่นๆ อีกมากมาย นับไม่ถ้วน ที่ล้วนสรุปว่า เพื่อมิให้เป็นอันตรายต่อผู้อื่น สวรรค์พิจารณาแล้วเห็นสมควรให้ มาริกา อยู่คนเดียวไปอย่างนี้แหล่ะ ... ดีแล้ว :)
===== จบเหอะ เซ็งเป็ด =====
08 giugno ...หยุด...
แปลกใจตัวเองอยู่ว่าทำไมชีวิตมันมึนๆ เหมือนมันไม่ไปไหน ไม่มีอะไรเปลี่ยน วันนี้ยังคงเหมือนเมื่อวาน เมื่อวานก็เหมือนเมื่อสองเดือนที่แล้ว และสองเดือนที่แล้วก็เหมือนครึ่งปีที่ผ่านมา... ...เซ็งเป็ด... มีสิ่งใหม่ๆ ผ่านเข้ามาตั้งมากมาย แต่ก็งั้นๆ ผ่านมาก็ผ่านไป...ไม่สนใจ... ไม่อยากเก็บไว้... ไม่อยากใส่ใจ ... ไม่อยากรู้สึกอะไรกับมัน ... ไม่น่าเชื่อว่าจะ "เฉยๆ" ได้ ...
พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า... "การเห็นสิ่งที่ไม่รักนั้นเป็นทุกข์ การไม่เห็นสิ่งที่รักนั้นก็เป็นทุกข์ อย่าปล่อยให้สิ่งใดกลายเป็นที่รัก เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่รัก เป็นสิ่งที่ไม่ดีเลย..."
...เราพิสูจน์แล้วว่าเป็นจริงทุกประการ... ดังนั้น ต่อจากนี้ไป จะไม่มีอะไรที่เป็นที่รัก...ที่ชอบ...อีกต่อไป เพราะเราเข้าใจแล้วว่ามันเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดทุกข์ อะไรจะมา...ก็มา อะไรจะไป...ก็ไป ...ตามใจเถอะ... ฉันไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว
|
|
|