Profilo di Khun Rigar+++ Rigar (",) +++FotoBlogElenchiAltro ![]() | Guida |
|
28 luglio away for awhileหายไปหลายวัน ไม่คิดว่าจะมีคนคิดถึง... ฮี้ววววว
ไปสัมมนาที่พัทยามาค่ะ สนุกมากกกกกก
ไอ้ที่สนุกเนี่ย ไม่ได้หมายถึงการสัมมนานะ
แต่...เที่ยวกันระเบิดระเบ้อเลย นอนตีสามทุกวัน .. แหะ แหะ
ไปครั้งนี้ ทำให้คุณริการู้ตัวแล้วว่า คุณริกาเป็นคนชอบอยู่กับคนเยอะๆ
...สนุกดี...ไม่เงียบ...ไม่เหงา...
อยู่ท่ามกลางคนเยอะๆ อุ่นใจดี .. ชอบ
แต่ทีนี้พอกลับมาบ้านนี่สิ...
หนำซ้ำดันมาเจอวันหยุดยาวอีก...เซ็งเป็ด
ใครจะไปไหนก็บอกแล้วกัน ... ไปด้วย .. อิ อิ
20 luglio Alone in the universe... รู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวในโลก ...
ฟ้ามืด ลมแรง ฝนตก พายุมา
ขับรถไปเรื่อยๆ ไม่รู้จะไปไหน
เข้าบ้านก็ไม่ได้
ฟ้ายิ่งมืด ลมยิ่งแรง ฝนยิ่งกระหน่ำ
ขับรถไปเรื่อยๆ ไม่รู้จะไปไหน
ไม่รู้จะโทรหาใคร
Lost in space เป็นอย่างนี้นี่เอง
ลอยล่องไปเรื่อยๆ ขับรถไปเรื่อยเปื่อย
คิดอะไรไปเพลินๆ ไม่รู้จะไปไหน
ไม่รู้จะทำอะไร
หลายอย่างแวบเข้ามาในสมอง
อยากมีปุ่ม delete จะได้ไม่ต้องจำอะไร
สมองเป็นอวัยวะที่น่ากลัวที่สุด
... ไม่อยากจำ ...
ไปเรื่อยๆ ชักเบื่อ เริ่มหิว คิดถึงบ้าน
เอาวะ... กลับไปสู้กับมันสักตั้ง
ถ้ายังอยู่ ... ก็นอนรอในรถ
ถ้าไปแล้ว ... ก็ดี จะได้เข้าบ้าน
สองทุ่ม ขับรถถึงบ้านอย่างปลอดภัย
ดีจัง ไม่มีใคร ออกไปไหนกันหว่า
ช่างเหอะ ... ไม่เป็นไร ก็แค่อยู่คนเดียวเหมือนเคย
ก็ได้แต่หวังว่าหัวใจจะปลอดภัยอยู่ในบ้านของตัวเอง
เป็นอะไรก้อไม่รู้ มันยังไงก็ไม่รู้...ข้างใน...เพิ่งเข้าใจถ่องแท้ว่า "ชั้นจะเป็นลม" มันเป็นอย่างนี้นี่เอง
เมื่อวันก่อน คุณนายแม่ เค้าไปผ่าตาต้อกระจก
ในฐานะลูกบังเกิดเกล้าและผู้ปกครองคนเดียว
คุณริกาก็ต้องไปอยู่เป็นเพื่อน และ ต้องไปเรียนรู้วิธีปฏิบัติหลังการผ่าตา
ขณะที่คุณพยาบาลกำลังสาธิตวิธีปฏิบัติ ... "ถ้าตามันลืมไม่ขึ้น ก็ค่อยๆ เช็ดด้วยน้ำยาไปเรื่อยๆ"
คุณพยาบาลก็ทำไปเรื่อยๆ ... แต่ทำยังไง๊ ยังไง ตาของคุณนายแม่เค้าก็ไม่เปิดซักกะที
คุณริกาชักใจไม่ดี...
ทันใดนั้นเอง ... เวรแระ ... คุณริกาเริ่มหายใจไม่ออก ... ท้องไส้ปั่นป่วน
"ขอไปสูดอากาศแป๊บนะคะ" เป็นอย่างนี้อยู่สองรอบ ...
คุณแม่ก็ใจไม่ดี เพราะจำได้ว่า "ลูกชั้นมันกลัวเลือด"
"เธอๆ... ตาชั้นแดงเหรอ" ... "ป่าวค่ะแม่...ปกติดี ไม่ต้องห่วง...ห่วงลูกตัวเองเหอะ"
คุณพยาบาลคงจะงง แต่ด้วยจรรยาบรรณวิชาชีพ she ก็ยังคงสาธิตต่อไป
คุณริกาก็พยายามฟังนะ ... แต่ ... กรูไม่ไหวแล้ว ขอยาดมด่วน!!!
หูอื้อ... หน้ามืด ... ตาลาย ... ลมจะเป็นคล้าย ซะงั้น
สุดท้าย... ก็ไม่รู้เรื่องอะไรซ้ากกกอย่าง จำได้แต่ว่า ...
"ไม่ได้ล้อเล่นนะคะ ... เป็นจริงๆ"
แล้วก็นอนแผ่หราให้เค้าปฐมพยาบาลไปซะอย่างนั้นเอง
15 luglio กุ๊กกู๋ ... อยู่บ้าน เหงาจัง"ทุกคืนวันศุกร์ฉันนอนไม่ค่อยจะหลับ ฉันออกไปเที่ยวกลางคืน"
กลุ้มเลย... คืนศุกร์ 13 ผีหลอก...ไม่ได้ออกไปไหน
หนำซ้ำวันเสาร์ยังอยู่บ้านเฉยๆ อีก หลุดคอนเซ็ปต์มาก
ก็เลยต้องหาเหตุออกจากบ้านไปกินส้มตำราชเทวีกับแก๊ง มศว.
กินเสร็จเอาไงดี ยังไม่ดึก ไม่อยากกลับบ้าน
หันไปมองหน้าทราย...ไปดูแฮรี่กันมะ ... โอเคเลยพี่เป้
...สามทุ่มสี่สิบห้า ... หน้าเคาน์เตอร์จองตั๋ว พารากอน
...สี่ทุ่ม ... นั่งเบียดกันสองคน หนาวมาก
(ต่างคนต่างนึกในใจว่า "ทำไมคนข้างๆ ต้องเป็นยัยนี่ด้วยนะ ... ฮา)
หนังสนุกมากค่ะ ตื่นตาตื่นใจ และไม่ง่วง
(ไม่เหมือน pirate และ ocean 13 ... ที่หลับหัวโขกกันตั้งแต่ครึ่งเรื่อง)
โชคดีว่าได้ทบทวน Harry ภาคนักโทษอัซคาบัน จาก HBO มาแล้ว
ไม่งั้นคงงง ...
ทรายเอ๊ยยยย ถ้าเราได้ดูโรง I MAX จะสนุกขนาดไหน
(แต่บัตรราคา 300 บาทแน่ะ ... ดูได้ตั้งสองเรื่อง)
ถ้าใครติดตาม Harry Porter มาตลอด ขอแนะนำค่ะ
แต่ตอนนี้...อย่าหาว่าเชยเลย อยากดู Transformer อ่ะ
ใครยังไม่ได้ดู หรือ อยากดูอีกรอบ... ยกมือขึ้น ... โทรมาด่วน !!!
14 luglio ลองคิดดูอาจเป็นแค่ความฝัน...
เหมือนไร้วันที่เราสองคนจะรักกัน
ก็เลยถามว่าเธอคิดอย่างไร
กับสิ่งที่ฉันได้ทำให้เธอ เธอรู้หรือไม่
เสียใจ ... เมื่อเธอนั้นได้พูดว่า
ไม่อาจจะให้มากไป
ฉันขอเพียงแค่เธอนั้นให้โอกาสฉันได้ไหม
อย่าเพิ่งถอยหนีไป
ลองคิดดู ... สิ่งที่ฉันทำ
เธอไม่ต้องกลัว มันแค่เรื่องของหัวใจ
และฉันเองก็อาจจะไม่ใช่
เธอแค่ลองเปิดรับหัวใจของฉันหน่อยจะได้ไหม
+++++++++++++++++++++++++
เป็นเพลงใหม่จาก anything else ชื่อ "ลองคิดดู"
เห็นว่าเป็นเสียงพี่พีท จากพีชเมกเกอร์
คุณริกาว่าเสียงและวิธีการร้องเหมือน flure มาก
ถ้าสามารถหาเพลงมา upload ให้ฟังได้
ก็จะอินกับเพลงได้มากกว่านี้ค่ะ ... รอแป๊บนะ
12 luglio กล้วยล่องหน??เช้าวันหนึ่ง คุณริกาได้รับกล้วยหอมมาหนึ่งใบ...
ปกติแล้วคุณริกาไม่ค่อยชอบกินกล้วย เพราะจะยิ่งตอกย้ำว่า "เราหน้าเหมือนลิง"...
วันนั้นประชุมทั้งวัน เหนื่อยมาก เวียนเฮดเป็นอย่างยิ่ง กินอะไรไม่ลง
ตกบ่ายก็เริ่มหิว เดินหาของกินทั่วกอง...ไม่มี!
นึกขึ้นได้ว่าเรามีกล้วยหอมหนึ่งใบ
คุณริกาก็เลยมุ่งหน้าไปที่โต๊ะ หวังจะฝากท้องไว้กับบีหนึ่ง... เวรแระ กล้วยหาย!!
ทีนี้ก็ไม่อันเป็นทำอะไรกินแล้ว เดินหากล้วยทุกโต๊ะทั่วกอง...ไม่เจออ่ะ
สุดท้ายกลับมานั่งที่โต๊ะ ก็ได้กลิ่นกล้วย แต่ไม่เห็นตัว...อุ๋ย เจอผีกล้วยเข้าแล้วไง
หาเท่าไรก็ไม่เจอ...กล้วยผม...ช่วยด้วย...กล้วยล่องหน!!
ก็นั่งดมมันอยู่อย่างนั้น จนเย็น...
พอจะกลับบ้านก็หยิบกะเป๋าโน้ตบุ๊กขึ้นมา ... นั่นไง ... กล้วยผม ... เหลือแต่เปลือก!!!
เวน...ใครกินไปฟะ
กินไป ไม่กินเปล่า ดันทิ้งเปลือกลงในกระเป๋าอีก...
...ฮึ่ม เจอตัวเมื่อไหร่นะ..เจ็บตัว!!! 08 luglio สัจธรรมจากกองเสื้อผ้าอิ อิ เรื่องนี้เป็นผลพวงจากการจัดห้องนอน
ซึ่งลุกลามไปถึงการจัดตู้เสื้อผ้าด้วย
และไม่น่าเชื่อว่ามันจะนำมาซึ่งความเข้าใจบางอย่าง
.... ขอเชิญติดตามค่ะ ...
หลังจากที่นำเสื้อผ้าทั้งหมดที่อัดแน่นอยู่ในตู้
(จนทะลักออกมากองอยู่นอกตู้)
มาคัดเลือกและแยกประเภท ว่าตัวไหนสมควรเข้ากอง :
1. "Definately not use" ไม่ใช้แน่นอน กองนี้ให้เอาไปบริจาค
2. "Probably use some day" (หวังใจว่าจะได้ใช้สักวัน)
3. "Frequently use" ใช่บ๊อยบ่อย
ผลปรากฎว่ามีเสื้อผ้าที่เข้าข่ายประเภทสองเยอะ....มาก
เมื่อนำทุกตัวมาคำนวนเบื้องต้นที่ราคา 200 บาท
โอ้โห ... คุณผู้ชมคะ ...
คุณริกาเกิดอาการ 'ลมจะเป็นคล้าย' ขึ้นมาทันที
ขอยาดมด่วน... เป็นหมื่น!!!
คุณผู้ชมคงจะเข้าใจนะคะว่าผู้หญิงส่วนใหญ่
มักมีวิธีคลายเครียด แบบที่เป็นสากล (universal)
เหมือนกันทั่งโลก นั่นคือ เซ็ง เครียด ชอบปิ้ง !!!
ที่เรารู้จักกันดีในชื่อ "ช้อปปิ้งบำบัด"
(เสร็จแล้วก็มาเครียดต่อเพราะเงินหมด...ฮา)
เมื่อเห็นกองเสื้อก็เกิดการระลึกได้ นี่มันเกิดอะไรขึ้น
คุณริกา... ชีวิตหล่อนมันจะเครียดอะไรขนาดนั้น
ถึงได้ซื้อเสื้อผ้ามาเยอะขนาดนี้
หลังจากใช้สติตรึกตรอง (พร้อมดมยาดมไปพลาง)
ก็เลยเกิดปัญญาขึ้นมาว่า
ช้อปปิ้งบำบัดมันก็เป็นแค่การบรรเทาอาการชั่วคราว
เหมือนคันๆๆ แล้วก็เกาๆๆ ...
หายคันนะ แต่เชื้อรายังอยู่ ... ต้นเหตุยังอยู่
ถ้าจะให้หายจริงๆ ต้องลงลึกไปข้างใน ...
ความเครียด มันเกิดเพราะเราจริงจังกับทุกอย่างมากเกินไป
เราไม่สามารถควบคุมทุกสิ่งให้เป็นไปตามที่เราวางไว้ได้
เมื่อมันเป็นเช่นนี้ ก็ปล่อยวางเสียบ้างเถอะ
อะไรจะเกิด ก็ปล่อยให้มันเกิด
ใครจะเป็นอย่างไร ก็ช่างเขาเถิด
พยายามเข้าใจและยอมรับว่ามันก็เป็นของมันอย่างนั้นเอง
เป็นธรรมดาของมันอย่างนั้นนั่นแหล่ะ
อย่าเก็บมาคิด อย่ารับเอามาใส่ใจ เพราะสุดท้าย เมื่อเราแก้ไขอะไรไม่ได้
ก็ทำได้เพียงอย่างเดียว คือ ทำใจ
จากคำว่า "ทำใจ" ก็คิดได้อีกข้อหนึ่ง คือ
ทำในส่วนของเราให้ดีที่สุด
เพื่อท้ายที่สุดแล้ว
เราจะไม่ต้องมาเสียใจกับสิ่งที่เรายังไม่ได้ทำ
(เหมือนที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ...คิ คิ)
เนี่ยแหล่ะสัจธรรมจากกองเสื้อผ้า
ก็หวังใจว่าคุณริกาเค้าจะทำได้อย่างที่คิดไว้
"คุณริกา also อยากเป็นคนคิดบวกด้วยอ่ะ"
เรื่องนี้ไว้มาคุยกันคราวหน้า
แต่วันนี้ขอดมยาดมก่อน
เพราะยังมีรองเท้าและกระเป๋าอีกกองพะเนินให้ตะลึง
Shop till you drop (dead) มีจริงนะเนี่ย
05 luglio เพียงแค่มอง"เพียงแค่มองก็จรุงใจ"
คงทำได้แค่นั้น ... มอง เห็น รับรู้ ยิ้มให้
แล้วก็ปล่อยเอาไว้อย่างนั้น อย่าไปแตะต้อง
ให้เขาเป็นเหมือนกับความฝันที่สวยงาม
ไม่มีสิ่งของใดไว้แทนตัว ... ไม่มีอะไรทั้งนั้น
มีแค่ ภาพ เสียง กลิ่น และความรู้สึก ณ เวลานั้น
ที่เหลือก็แค่ปล่อยให้ความทรงจำทำหน้าที่ของมันไป
When I look in your eyes, I see paradise.
ท้องฟ้ายิ่งมืดลงแค่ไหน ดาวยิ่งสุกใสชัดเจน
เหมือนที่ฉันเห็นเธอเด่นชัดภายในใจ ในยามที่เหงาทุกที
คนที่ทำให้ใจได้รู้จักความรักที่ไม่เคยได้พบเจอ
คนที่ทำให้เราได้สัมผัสกับความหมายของคำว่ารักครั้งแรก
หากเธอมองดูดาวดวงเดียวกันอยู่
โปรดจงรู้ว่าฉันยังคิดถึงเธอ
อยู่แห่งไหนถึงแม้ว่าไม่พบเจอ
แต่เธอยังงดงาม
แค่ได้คิดถึงเธออย่างนี้ก็เพียงพอ วันคืนไม่ย้อนมาใหม่
คือความทรงจำที่ส่องแสงภายในใจ ให้คืนที่เงียบเหงายิ้มได้
คืนที่ทำให้ใจได้รู้จักกับความรักที่งดงามดังฝันไป
คืนที่ทำให้เราได้สัมผัสกับความหมายของคำว่ารักครั้งแรก
หากเธอมองดูดาวดวงเดียวกันอยู่
โปรดจงรู้ว่าฉันยังคิดถึงเธอ
03 luglio คุณริกา...ระวังอุบัติเหตุทางน้ำ!!ค่ะ... แค่ชื่อเรื่องก็กินขาดแล้ว
คุณริกา...ช่วงนี้ระวัง อุบัติเหตุทางน้ำนะ
อย่าไปเที่ยวริมน้ำ ริมทะเล ริมบึง อะไรทำนองนี้ ที่มีน้ำ
เพราะอาจเกิดอุบัติเหตุได้
เห็นว่าชอบอยู่ใกล้น้ำ เลยเตือนไว้ .... ระวังหน่อยแล้วกัน ...
...นั่น... ไอ้เรารึก็ระวังตัวเป็นอย่างดี ...
แล้วมันก็เกิดขึ้นจริงๆ ... อุบัติเหตุทางน้ำ!!!
กรรมของกรูแท้ๆ ... ดันลื่นหงายท้องในห้องน้ำ!?!?
ช่วยด้วยยยยย!!! ผีมาเข้าสิงช้านนนนนอ่านไม่ผิดหรอกค่ะ ผีสิงดิฉันจิงๆ เป็นคุณนายด้วยนะ
ชื่อ คุณนาย"สะอาด" ค่ะ
ไม่รู้ว่าเกิดเฮี้ยนอะไรขึ้นมา อยากจัดห้องนอน
ที่ไม่ได้เข้าไปนอนมากว่า 6 เดือน ... หลังเกิด "รักประหาร" อิ อิ
(อ่านว่า รัก-กะ-ประ-หาน)
เดาว่าน่าจะได้แรงบันไดจาน มาจากการดู vcd เรื่อง Me Myself
(ที่มีฉากจัดบ้าน จัดห้องนอน)
เช้าวันอาทิตย์ ...
ตื่นมาแต่ไก่โห่ เพื่อรอส่งคุณหญิงแม่เสด็จต่างประเทศ
หกโมงเช้า ... คุณริกา กวาดใบไม้หน้าบ้าน
หกโมงครึ่ง ... คุณริกา เริ่มวางแผนกลยุทธ์การจัดห้อง :
ขั้นแรก ... เราต้องขึ้นไปจัดห้องนอนชั้นบนก่อน
เพื่อจะได้มีพื้นที่ในการอัดสมบัติบ้าจากห้องนอนชั้นล่าง
ผ่านไปครึ่งวัน (แบบไม่รู้ตัว) จากหกโมงเช้า ปาเข้าไปเที่ยง
.... ยังไม่เหนื่อยแฮะ แปลก ... ผีคุณนายสะอาดเจ๋งจริงๆ ว่ะ ...
ผลการปฏิบัติก็คือ สามารถเพิ่มพื้นทีใช้สอยได้มากโข
ขั้นที่สอง ... พุ่งเข้าห้องนอนชั้นล่าง "โกย" ของทุกอย่างลงถุง
แล้วหอบขึ้นไปไว้ที่ชั้นบน
ครึ่งวันบ่ายผ่านไป จนสองทุ่มครึ่ง เฮ้ย ชักเริ่มเหนื่อยแล้ว
สงสัยผีคุณนายจะออกแล้วล่ะ กินข้าวดีกว่า ...
จากนั้นก็มายืนชื่นชมความงามของห้องใหม่
... โห สะอาดปิ๊ง คุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ
... เย้!!! ในที่สุด คุณริกา ก็มีที่ซุกหัวนอนแล้ว
หลังจากที่ต้องนอนโซฟามากว่าครึ่งปี ...
คุณหญิงแม่กลับมา ต้องต๊กกะใจแน่ ... เดาว่า she ต้องนึกในใจว่า
"สงสัยผีจะสิงมันจริงๆ ล่ะ ... เอ่อ คุณนายสะอาดเจ้าคะ
วันหลังมาสิงลูกอิฉันอีกนะคะ ... มาบ่อยๆ นะคะ บ้านจะได้สะอาดๆ "
เออ ว่าแต่ว่า "ไอ้สมบัติบ้าที่กองอยู่ชั้นบนล่ะ"
... เวร ... งานหนักอีกแล้วกรู ...
|
|
|