ไม่เข้าใจ ... เค้าจะรีบไปไหนกันนะ

ความรักมันต้องค่อยเป็นค่อยไปสิ

จากคนไม่รู้จัก ได้มารู้จักกัน แล้วก็กลายเป็นเพื่อนกัน ...
จากนั้นจะพัฒนาเป็นอะไรต่อไป ก็สุดแท้แต่โชคชะตา
ไม่เห็นจะต้องรีบร้อน

ใจเราก็ยังเป็นของเรา ใจเขาก็เป็นของเขาอยู่เช่นเดิม
แค่เราเอาใจมาอยู่ใกล้ๆ กัน ... ห่วงใยกัน ดูแลกัน ... เป็นเพื่อนกันไป

ชีวิตเราก็ยังเป็นของเรา ชีวิตเขาก็เป็นของเขาอยู่เช่นเดิม
แค่เราได้ใช้บางช่วงเวลาของชีวิตร่วมกัน ...
มีเวลาดีๆ และแย่ๆ ร่วมกัน ... เป็นเพื่อนกันไป

ต่างคนต่างมีพื้นที่ของตัวเอง ... แค่เรามีพื้นที่ที่ซ้อนทับกันนิดหน่อย
วันหน้าอยากขอเพิ่มพื้นที่... ก็ดี ...แบ่งๆ กันไป

ดีออกจะตายถ้าวันนี้จะมีใครสักคนให้เรารู้สึกดีๆ ด้วย
แล้ววันหน้าจะพัฒนาไปสู่ความรู้สึกที่ดีกว่านี้ ... ก็คงดี ...ถึงดีมากๆ

ตอนนี้ฉันคิดของฉันแบบนี้ ... เรื่องของฉัน ... หัวใจของฉัน
เพราะมันคือสิ่งที่ฉันเรียนรู้จากประสบการณ์ของฉันเอง

++++++++++++++++++++++++++++++++++

เอาจริงๆ ก็ไม่เป็นไร หากเธอเองก็ยังไม่คิดอะไร
ไม่มีใครรีบไปไหน ไม่ได้ทวงถามหา
ตามสบายถ้าไม่แน่ใจ ไม่เป็นไรถ้ายังไม่รู้หัวใจ
ที่ผ่านมาฉันรอไหว ไม่ยากเย็นนักหนา

รักหรือไม่รัก เธอมีสิทธิ์คิดได้ทุกอย่าง
และใจฉันก็เป็นสิทธิ์ของฉันเช่นกัน
ที่มันจะขอรักเธอ ที่มันจะขอเฝ้ารอและขอได้ทำตามใจ
แค่ฉันขอรักษาสิทธิ์ที่หัวใจพึงมีที่มันจะเลือกรักใคร
อยากต้องการรักเมื่อไหร่
หากเธอจะรักใครๆ ก็เป็นสิทธิ์ของหัวใจ ใจที่เธอนั้นครอบครอง
และใครก็ไม่มีสิทธิ์หยุดยั้งใจฉันเอง ที่มันต้องการรักเธอ

 ทำอะไรให้เธอเท่าไหร่ ก็เป็นความจริงใจไม่มีลวดลาย
ไม่ต้องการให้เดือดร้อน ไม่มีความซับซ้อน

รักหรือไม่รักเธอมีสิทธิ์คิดได้ทุกอย่าง
และใจฉันก็เป็นสิทธิ์ของฉันเช่นกัน
ที่มันจะขอรักเธอ ที่มันจะขอเฝ้ารอ และขอได้ทำตามใจ
แค่ฉันขอรักษาสิทธิ์ที่หัวใจพึงมีที่มันจะเลือกรักใคร
อยากต้องการรักเมื่อไหร่
หากเธอจะรักใครๆ ก็เป็นสิทธิ์ของหัวใจ ใจที่เธอนั้นครอบครอง
และใครก็ไม่มีสิทธิ์หยุดยั้งใจฉันเอง ที่มันต้องการรักเธอ